Inglourious Basterds zit vol met echte basterds

Door: Crap | maandag 31 augustus 2009

Dit is echt uBervet! Quentin Tarantino's nieuwe meesterwerk.
Bookmark and Share

Tarantino kan blijkbaar niet zo goed spellen, maar gelukkig kan hij wel een hele vette film in elkaar draaien.

Een film waarbij je bijna 2 uur naar gesprekken zit te kijken en waarbij je (maar) een half uurtje actie voorgeschoteld krijgt. Iets wat je niet zou verwachten als je alle trailers en reclames hebt gezien. Wij verwachten dan ook een gigantisch Duits bloedbad toen we plaatsnamen in de bioscoop. Het geheel begon met een scene waarbij Nazi Hans Landa (Christoph Waltz) een bezoekje brengt aan een Franse boerderij. Daar lijkt op het begin niets aan de hand, maar je voelt de spanning in het gesprek tussen de boer en de nazi constant. Het komt dan ook tot een climax waar wij lekker niets over gaan zeggen. 

Het verhaal draait hoofdzakelijk om Nazi kolonel Hans Landa en vreemd genoeg niet om de Basterds. Landa is namelijk op zoek naar de Joodse Shosanna Dreyfus. Zij ontsnapt zijn greep en komt later weer op zijn pad als we erachter komen dat ze een bioscoop heeft in een dorpje niet ver van Parijs. Heel toevallig raakt een Duitse oorlogsheld verliefd op haar en hij wil zijn film voor het eerst laten zien in haar bioscoop. Daarbij komen alle hoge piefen van het Derde Rijk natuurlijk kijken. Voor de Basterds en Dreyfus de ultieme kans om de Duitsers in een keer uit te schakelen en terug te pakken voor wat ze hun aangedaan hebben.

De film zit vol met goede gesprekken. Je zult de hele 2 uur aan gesprekken op het puntje van je stoel zitten. Er zit namelijk altijd een extra laag in de diepgaande gesprekken. Hierdoor blijft de spanning constant om te snijden. Vooral de gesprekken met Jew Hunter Hans Landa waren heel subtiel en heel goed geacteerd. Niet voor niets dat Waltz in Cannes de prijs voor beste acteur kreeg. Hij speelt een Nazi die de taak heeft om joden op te sporen en uiteindelijk te doden. Dit talenwonder geeft zijn slachtoffers eerst een naar gevoel door even met ze te praten en daarbij wat kleine indicaties te geven dat hij wel degelijk weet dat het om joden gaat. Je krijgt langzaamaan een haat, maar ook een respect voor de man.

Wat ook erg opviel was het feit dat alle gesprekken iets met het verhaal van de film te maken hadden. Geen gezeur over hamburgers of tripjes naar Amsterdam dus. Tarantino is ook een meester in het in beeld brengen van dit soort dingen. Maar hij is ook heel goed in buitensporig geweld. Iets wat wij altijd goedkeuren. Zeker als er slechte Duitsers bij betrokken zijn. Ze worden gescalpeerd, Brad Pitt's character (Lt. Aldo Raine) heeft namelijk wat indianenbloed in hem en eist daarom van elk van de Basterds 100 scalps. Degene die de slachting van de joods-amerikaanse eenheid overleefd, doet dat met een teken dat ze voor de rest van hun leven zullen moeten dragen.

De geweldadige scene's zijn vaak snel voorbij en je moet goed opletten wat er precies gebeurt. Het bloed vloeit rijkelijk en de details die daarbij komen kijken, komen zeer goed in beeld. Zeker in de eindscene's gaat de film lekker over the top. Iets wat je ook wel verdient hebt na zo lang gesprekken kijken.

Inglourious Basterds is eigenlijk een remake, maar nadat Tarantino er mee klaar was bleven eigenlijk alleen het verhaal in zeer grote lijnen en de titel over. En in de laatste zijn ook nog twee spelfouten gepropt (kun jij ze vinden?) Maar feit blijft dat dit 2,5 uur durende epos niet aanvoelt als een twee-en-een-half-uur durende zit. De gesprekken zijn erg spannend, doen er toe en ze worden daarnaast prima afgewisseld met zeer explosieve actie scene's. Tarantino laat zien dat hij niet alleen goed verhalen kan schrijven, maar hij kan ze ook zeer goed verfilmen. Deze moet je gezien hebben.

Meer uit FF Kiekuh

Reacties

Reageer

Code: